Sastra

Wawacan Purnama Alam

Wawacan Purnama Alam nyaéta wawacan pangkandelna jeung pangpunjulna dina basa Sunda. Tokoh utamana nyaéta Purnama Alam, putra raja nu kasép pilih tanding, nu ditenung jadi arca sarta diteundeun di guha racun Pajarangan di nagara Tolongtelengan di puseur bumi, ku sabab henteu daék kawin ka putri raja Ambarak, kalah ka nikah jeung putra guruna, Déwi Kania. Tapi putri jin nagara Tolongtelengan, Ratna Suminar, kapincut ku kakasépanana. Ku lantaran kitu Ratna Suminar nu­lungan Purnama Alam. Ratna Suminar saenyana anak manusa ngan keur orok kénéh dipaling ku jin sarta dirorok ku Ratu jin, nepi ka sakti manggulang-mangguling. Sanajan kitu manéhna ngarasa taluk ka Déwi Pramanik (tadina Déwi Kania), anu jadi geureuha Purnama Alam. Wawacan Purnama Alam réa anu mikaresep ku sabab cari­tana “rame”, réa pérangna anu ngaradu kasaktian, nu ilalakon­keunana salian ti manusa anu darigjaya téh, réa jin jeung siluman anu barisaeun ngaleungit, bisaeun hiber, bisaeun mindah rupa, jeung bisaeun ngalakukeun hal-hal ajaib lianna. Tapi digambarkeun deuih, yén Ratna Suminar putri jin anu sakti mandraguna téh rumasa éléh ku lantaran kitu miguru ka Déwi Pramanik, nu digambarkeun henteu bogaeun kasaktian na­naon, ari angkat-angkatan gé tara hiber, sok nyacat baé. Jiga nu ngarangna hayang ngayakinkeun yén anu sampurna mah manusa anu hirupna cara jelema biasa. Réa anu nganggap yén Wawacan Purnama Alam téh lain carita samanéa, tapi mangrupa perlambang hirup manusa. ~ AJIP ROSIDI

Untuk membaca, silahkan unduh aplikasi di bawah ini: